Heimwee – Een ervaring waar je travelbloggers nooit over hoort

with No Comments

Ik ben weer terug in Nederland.

Om eerlijk te zijn, al 10 dagen eerder dan oorspronkelijk gepland.

Was Noorwegen dan niet leuk? Was het hiken te zwaar? Naar huis gejaagd door het slechte weer?

Nee.

Noorwegen is fantastisch. De natuur is ongelofelijk mooi, zeker met al die bloeiende heide in augustus. Ik heb genoten van de prachtige uitzichten, mooie huisjes, meren, bossen. De mensen die ik tegenkwam waren allemaal superlief en heel behulpzaam. Ik heb heerlijk gewandeld, soms over wegen, soms over speciale wandelpaden. En het weer was fantastisch: ik had me voorbereid op een beetje grauw, Engels weer, Noorwegen ligt namelijk nog een stukje noordelijker – maar wat ik kreeg was 20+ graden en een strakblauwe lucht!

Waarom ben ik dan eerder naar huis gekomen?

Ik had heimwee. Voor het eerst in mijn leven had ik hele dikke, echte, nare heimwee.

Ik had me voorbereid op slecht of matig weer. Ik had me voorbereid op flinke spierpijn de eerste paar dagen en blaren, want dat hoort erbij. Ik had me voorbereid op het inpakken van een natte tent ‘s ochtends.

Waar ik me echter niet op had voorbereid, was heimwee. Ik miste mijn lief, mijn Paul. ‘s Avonds appten we nog wel even voor het slapengaan, maar dat is toch anders dan samen eten, iedere avond nog even de dag doornemen, een knuffel en een kus voor het slapen gaan, en het wakker worden met een arm om me heen.

De eerste dag viel alles wel mee. Spannend, een nieuw land! Zorgen dat ik vanaf het vliegveld op het busstation kom. Een mooi pad gewandeld en voor het eerst mijn tentje in de wilde natuur opgezet. Dag twee viel ook wel mee: de eerste lange etappe met de bus gegaan en toen lekker een museum bezocht. Daarna weer een heel eind gewandeld. En ‘s avonds zat ik opeens te huilen in mijn tentje.

De dag daarna was niet heel anders: ik heb lekker gewandeld (iets teveel zelfs, 20 kilometer heuvels klimmen en dalen), maar bij alle mooie dingen die ik zag, miste ik Paul om dat moois te delen en biggelden de tranen weer over mijn wangen. Ik heb vanaf een camping wat dagtochtjes gemaakt naar Arendal en Grimstad, maar ik bleef me ontzettend eenzaam en ongelukkig voelen ‘s avonds.

Na een paar dagen vond ik het genoeg. Ik had een prachtige hike uitgestippeld naar de volgende camping, maar ik wilde niets liever dan naar huis. Ik heb dus de bus terug naar Sandefjord gepakt, daar een nachtje in een hotel geslapen, mijn vliegticket omgeboekt en ben de volgende dag naar huis gegaan.

Om eerlijk te zijn, ik ben nog nooit zo opgelucht uit de trein gestapt. Paul stond me op te wachten. Eindelijk weer thuis.

Omgaan met heimwee

Of je nou in je eentje op pad gaat of samen met anderen, heimwee kan je altijd overvallen. Ook wanneer je dacht dat je er nooit last van zou kunnen krijgen (my case). Hoe ga je hier in vredesnaam mee om? Hoe zorg je dat je vakantie een beetje leuk blijft? Hoe zorg je dat heimwee niet de overhand krijgt?

1 – Zorg voor afleiding

Een inkoppertje: Zorg voor afleiding. Ga leuke dingen doen. Bezoek een museum, dierentuin, pittoresk stadje, ga lekker eten, maak een boottocht… Anything om te zorgen dat je niet eens tijd hebt om aan thuis te denken.

Wanneer je alleen op reis bent, is het ook heel belangrijk om te zorgen dat je ‘s avonds wat afleiding hebt. Ik had niks geen boek ofzo bij me, voor mij was het echt wachten op een soort van acceptabele bedtijd (9 uur ofzo) zodat ik in mijn tentje kon kruipen en mijn oogjes dicht kon doen.

Het plannen van je volgende dagje uit, of de volgende etappe van je tocht, is ook een goede manier om je gedachten bezig te houden.

2 – Zoek de beschaving op

Noorwegen is een stuk dunner bevolkt dan Nederland. Tijdens mijn hike kwam ik nauwelijks mensen tegen – alleen zo één keer in het half uur en auto als ik geluk had.

Maar de mens is een sociaal dier – ook al vind ik het heerlijk om ongestoord in mijn eentje een dag te zitten werken, ook ik heb behoefte aan sociale interactie: Het groeten van een andere wandelaar, een rondleiding in een museum, een praatje met de gids, een busticket kopen…

Vriendelijke mensen om je heen, ook al zijn het vreemden, geven je het gevoel dat je niet alleen bent.

3 – Houd contact met het thuisfront

Mijn eerste intentie was om mijn telefoon alleen te gebruiken voor het maken van foto’s, en af en toe een Instagram-dump. Maar het was toch wel heel fijn om af en toe een kusje van Paul te ontvangen, of een “welterusten!” voor het slapengaan te sturen. Even vertellen hoe het gaat en wat je die dag gedaan hebt, geeft toch een gevoel dat je je avontuur een beetje deelt met je wederhelft (en mama), en daardoor iets minder eenzaam bent.

4 – Kijk het even aan

Misschien is het een fase waar je even doorheen moet. Je doet iets nieuws, je bent in een vreemd land, je bent in je eentje. Maar de mensen zijn vriendelijk en je vermaakt je verder prima. Misschien moet je gewoon even wennen. Geniet van de dingen die je doet en maak er een klein feestje voor jezelf van. Voor hetzelfde geld is je heimwee-bui na een paar dagen over en kun je de rest van je reis gewoon keihard genieten.

5 – Als het echt niet beter wordt…

Ga lekker naar huis. Wanneer je iedere avond zit te huilen en nauwelijks een hap door je keel krijgt, is dat misschien de beste oplossing. Het is geen schade, je hebt niet gefaald en je bent ook geen mislukking. Je bent er alleen achter gekomen dat er thuis iets of iemand is waar je niet van gescheiden wilt worden!

Het is vrij makkelijk om een vliegticket om te boeken, en de KLM Twitter service is echt fantastisch! Zij hebben me zo ontzettend goed geholpen. Probeer echter te vermijden om op een zondag te vliegen, mijn omgeboekte terugweg was namelijk duurder dan mij complete retourtje bij elkaar! 😉

6 – Laat heimwee niet je reislust beheersen!

Okee, je hebt een keer flink heimwee gehad en bent daadwerkelijk eerder terug naar huis gegaan. Maar laat heimwee niet winnen! Probeer te ontdekken waarom je precies heimwee had, en plan een volgende reis waarin je met die gegevens dealt.

Ik wil zeker terug naar Noorwegen, want ik had een fantastische hike in het vooruitzicht: van Arendal naar Lillesand via de Vestlandske Hovedvei. Het deel van Grimstad naar Lillesand (Kongeveien) is afgesloten voor gemotoriseerd verkeer – en volgens de boekjes die ik in Grimstad heb gekregen een area of outstanding natural beauty. Niet terugkomen is geen optie voor mij, maar volgende keer neem ik Paul mee!

Heb jij ook een keer flink last gehad van heimwee? Hoe ging je daarmee om?

Later deze week: Mijn complete reisverslag!

Leave a Reply

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.