Het meest aangrijpende boek in mijn kast: Het Meisje in de Brief

with 1 Comment

Dit is het tweede boek in korte tijd wat ik lees over ongewenste zwangerschappen rond de jaren ’50. Ongetrouwde vrouwen die een oepsje hadden gedaan met hun vriendje, werden weggestopt in een klooster waar ze keihard moesten werken tot en met de weeën aan toe, bevallen, hun kind afstaan en dan terugkomen alsof ze nooit zwanger waren geweest. Waar vriendlief gewoon chill verder kon leven alsof er niks was gebeurd, was dit voor de vrouwen – of veel vaker: jonge meisjes – ontzettend traumatisch.

Waar ik in De Schaduw van Mijn Moeder kennis maakte met deze verschrikkelijke, waargebeurde praktijken (die grootschalig plaatsvonden in Ierland en de UK), doet dit boek er nog een schepje bovenop: het is daadwerkelijk een soort kruising tussen een detective en een horrornachtmerrie, en op een gegeven moment zat ik huilend op de bank om hoofdpersoon Ivy.

Fact file

  • Titel: Het Meisje in de Brief
  • Auteur: Emily Gunnis
  • Uitgever: HarperCollins
  • Taal: Nederlands, vertaald uit het Engels
  • Eerste druk: okt 2018
  • Genre / keywords: detective, drama, moord, op waarheid gebaseerd, ongewenst zwanger, jaren 50, adoptie
  • Aantal pagina’s: 368
  • ISBN: 978-94-027-3030-2
  • Dit boek op Bol.com: Paperback | Ebook

Plot

Jaren ’50

Ivy raakt zwanger van haar vriendje – hij wil niet trouwen, en de dokter en haar strenge oom sturen haar naar de Zusters van Barmhartigheid, ergens in een groot landhuis in the middle of nowhere. De hartverscheurende brieven aan haar lief worden nooit beantwoord.

Hier moet ze keihard werken aan grote zware machines: lakens wassen, persen, de hete lakens opvouwen… Het werk is niet zonder gevaar (brandwonden!) en de meisjes moeten zelfs doorwerken op het moment dat de weeën al begonnen zijn.

Ivy raakt zwaar depressief na het afstaan van haar dochtertje, maar wanneer de 8-jarige Elvira in de wasserij komt werken, geeft dat haar houvast om toch door te gaan. Ze helpt het meisje ontsnappen – haar eigen zelfmoord dient als afleidingsmanoeuvre.

Heden

Journaliste Sam heeft problemen met haar vriend en woont met haar dochtertje bij haar oma. Op een avond vindt ze de brieven van Ivy. Ze is geïntrigeerd door haar verhaal, dat ze voor eens en voor altijd boven tafel wil krijgen wat er precies gebeurde in dat nasty huis. Maar ze moet snel zijn, want over enkele dagen wordt het gesloopt!

Ze ontdekt dat talkshowhost en megacelebrity Kitty Cannon iets te maken heeft met het Huis van Barmhartigheid – zou ze er zijn geboren? Als dat uit zou komen, zou dat een fantastische coverstory zijn, die een flinke boost aan haar carrière kan geven!

Wanneer ze op zoek gaat naar de betrokken personen, blijkt dat ze allemaal op een min of meer shady manier aan hun einde zijn gekomen, en op een gegeven moment wordt de zoektocht naar de waarheid wel héél persoonlijk.

Mijn leeservaring

Zoals ik al zei: dit is het meest aangrijpende boek wat ik in tijden heb gelezen. Een kruising tussen een waanzinnige, journalistieke detective en een lugubere nachtmerrie. Soms te gruwelijk om door te lezen, maar je doet het toch, omdat je zo graag wilt weten hoe het verhaal verder gaat. Ik heb tot half 4 ‘s nachts liggen lezen, omdat ik wist dat ik toch niet kon slapen voor ik wist hoe het zou eindigen!

Het boek leest ontzettend vlot en je schakelt moeiteloos van het ene perspectief naar het andere: van Ivy naar Sam naar Elvira, en af en toe een paar duistere pagina’s vanuit het perspectief van een stervende persoon.

Op een gegeven moment kreeg ik een aantal bizarre en lugubere vermoedens over het plot – en misschien is het omdat ik de laatste tijd veel detectives lees, maar mijn vermoedens werden waarheid. 

Ook al leest dit boek ongelofelijk soepel weg, de materie is ontzettend zware kost. Het besef dat dit soort dingen echt gebeurd zijn, nog geen eeuw geleden, zorgde dat de rillingen over mijn rug liepen. Het is goed dat er nu zoveel aandacht voor is.


Lees ook Het Meisje in de Brief

Paperback | Ebook


Disclaimer: Ik heb dit boek gekregen van de uitgever. Dit verandert natuurlijk niks aan mijn ervaring of eigen mening. Ik streef er altijd naar om een zo eerlijk mogelijk artikel voor jullie te schrijven!

One Response

  1. Saskia
    | Reply

    Ik ben geen lezer, heb er het geduld niet voor en word te snel afgeleid. Toch zo af en toe wil ik nog wel iets op de e-reader zetten om toch even weg te kruipen op de bank. Het lukt dan nog net als het boek me aanspreekt. Dit zou wel eens een boek kunnen zijn wat mijn aandacht wél vasthoudt.
    Thnx voor de tip!
    Saskia recently posted… Verlanglijst Ideeën voor de BloggerMy Profile

Leave a Reply

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.