Overspannen: Hoe trek je de grens en richt je je leven opnieuw in?

with No Comments

Begin deze week heb ik jullie verteld hoe het is om overspannen te zijn: Hoe is het bij mij gebeurd? Wanneer had ik het door? Hoe ervaar ik zoiets?

Lees hier mijn ervaringen

Op een gegeven moment moet je een grens trekken. Maar hoe doe je zoiets, en wat doe je dan eigenlijk?

Laat ik eerst eens kort schetsen wat voor leven ik had: ik was de laatste jaren aan het (af)studeren, ik was mijn eigen onderneming aan het opbouwen, ik had 2 blogs, ik was lid van diverse sport- en muziekverenigingen en was ook nog eens actief bij mijn studentenvereniging, waar ik al gauw – binnen een jaar na mijn lidworden – een hoofdenfunctie ging doen (tappershoofd, we runnen met zijn allen een kroeg) en daarna een bestuursfunctie. Ook zat ik binnen de vereniging in diverse commissies en stond ik natuurlijk zelf achter de bar. Ik reisde van hot naar her voor familiebezoekjes, muzikale projecten, netwerkevenementen en af en toe een bloggersevenement.

Pfoei. Ja, ik vond het allemaal leuk en interessant. Nu ik het allemaal zo opschrijf, snap ik niet hoe ik in vredesnaam zoveel in mijn leventje heb kunnen proppen!

Keerpunt

Wanneer je overspannen bent, komt er op een gegeven moment een punt dat je simpelweg kapot bent. en punt waarop je moet zeggen: “jongens, het gaat niet meer, ik ben stuk, dikke doei en veel plezier ermee.” Ook als je van nature niet zo assertief bent, doe dit alsjeblieft! Eventueel met ondersteuning van iemand die vertrouwd voelt, maar het is ontzettend belangrijk om na dat eindeloze ja-zeggen die absolute grens te trekken: tot hier en niet verder.

Wat je dan doet, is zoveel mogelijk taken neerleggen, of je nu een opvolger hebt of niet. Leg to-do’s terug bij het bestuur van de betreffende vereniging en stop met het gaan naar trainings- en repetitieavonden als je er de energie niet voor kunt opbrengen. Wat ikzelf basically heb gedaan is mijn leven zo leeg mogelijk maken. Alles neerleggen waar ik niet direct energie van kreeg of vrolijk van werd.

Deze twee ogenschijnlijk simpele dingen hebben ervoor gezorgd dat ik weer ruimte kreeg om te ademen. En opeens kwam alle stress en spanning naar boven: ik heb die dagen ontzettend veel geslapen (vaak meer dan 12 uur per dag), willekeurige huilbuien gehad, en in mijn hoofd zag ik alles al fout gaan zonder mij als bestuurder. Maar daarna (en met wekelijkse afspraken bij de psychosomatische fysiotherapeut) begon ik me al gauw een stuk beter te voelen.

Waar krijg jij energie van?

Van mijn psych-fysio kreeg ik een opdracht om en lijstje te maken: waar krijg ik energie van? Wat vind ik leuk om te doen als ik een hele dag voor mezelf heb? Waar ontspan ik van? Ik mocht alleen de dingen opschrijven die ervoor zorgden dat ik helemaal lekker in mijn vel zat.

En die moest ik dan ook gaan dóén. Natuurlijk niet alles direct en tegelijk, maar het was belangrijk dat ik stukje bij beetje mijn energielevels weer op peil kreeg.

Ook heb ik nagedacht over alle activiteiten en verenigingen waar ik bij was aangesloten en waar ik aan deelnam. Wat vond ik écht leuk? En wat kon ik prima uit mijn leven schrappen? Sommig dingen vond ik ontzettend leuk toen ik ermee begon, maar begonnen nu te vervelen, of als een verplichting aan te voelen. Weg ermee!

Leermomenten

Nu, 9 maanden na mijn instorten, heb ik het idee dat ik er min of meer weer bovenop ben. Ik ben ongeveer 5 uur per dag bezig met muzikale projecten en blog-dingen, ben geen lid meer van verenigingen en mijn enige “verplichting” is zangles (joepie!) – waar ik net mee ben begonnen. Ook heb ik sinds zeer recent een bijbaantje voor 16 uur in de week, ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan!

Natuurlijk heb ik ook nog steeds mijn momenten dat het minder gaat: ik heb wel het idee dat ik gevoeliger voor stress ben, en dat mijn interne batterij nog steeds niet voor 100% oplaadt. Wanneer ik teveel heb gedaan, kan ik af en toe nog wel eens een paar dagen flink moe en lusteloos zijn, en last hebben van pijn in mijn spieren en gewrichten, maar lang niet meer zoveel als maanden geleden.

Er zijn wel een paar dingen die ik heb geleerd van mijn psychosomatische fysiotherapeut, die belangrijk zijn voor het herstel en om te voorkomen dat je opnieuw overspannen raakt:

Inspanning en ontspanning moeten in balans zijn.

Je kunt niet constant van hot naar her rennen en alles tegelijk doen. Met alles wat je “moet” doen (werk, huishouden, verplichtingen bij verenigingen, etc) bouw je stresspunten op. Maar het is belangrijk om die ook weer kwijt te raken! Bouw je er teveel op, dan krijgt de stress weer de overhand en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Niet al het niks-doen is ontspanning.

Je kunt wel 12 uur per dag slapen, of lusteloos in bed blijven liggen, of op de bank hangen, maar grote kans dat je dan nog steeds over van alles en nog wat aan het malen en piekeren bent. Ontspanning is juist al die gedachten aan de kant zetten, door bijvoorbeeld een boek te lezen of te sporten – of iets anders wat jij leuk vindt.

Zoek dingen waar je energie van krijgt.

Dit zijn de activiteiten waarmee jij je batterij weer oplaadt. Activiteiten waarvan je ontspant en energie krijgt, zijn voor iedereen persoonlijk. Ik krijg energie van bijvoorbeeld kamperen, zingen en knutselen. Het is belangrijk om minimaal 1 ding per dag te doen waarvan je energie krijgt of ontspant. Dat hoeft soms niet eens lang, maar zorg dat je bovengenoemde balans houdt. Na een dagje kantoorwerk is ‘s avonds lekker lezen misschien genoeg, maar heb je bijvoorbeeld een tentamenweek achter de rug, dan wil je misschien even een weekendje helemaal weg.

Mocht je op zoek zijn naar meer informatie, kijk dan zeker even op de website van Stressplein.

Ben jij of ken jij iemand in je omgeving die overspannen is (geweest)? Ik ben benieuwd hoe jij ermee om gaat! Laat het me weten in de comments 🙂

 

Leave a Reply

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.