Boekreview: Een tuin vol geheimen – Kelly Doust
“Een vervallen landhuis, een ruziënde familie en vijf generaties sterke vrouwen.” Daar had ik wel oren naar! Dus toen HarperCollins me mailde of ik dit boek wilde reviewen, zei ik volmondig ja.
“Een vervallen landhuis, een ruziënde familie en vijf generaties sterke vrouwen.” Daar had ik wel oren naar! Dus toen HarperCollins me mailde of ik dit boek wilde reviewen, zei ik volmondig ja.
Deel 2 van Three Dark Crowns is vertaald! Need I say more? Over het eerste deel, Koninginnen, was ik al raving – deel 2 is een heerlijke followup!
Ik ben verliefd. Dit boek heeft een vrij eenvoudige verhaallijn, maar met een enorm complex multiversum erachter waar ik ontzettend graag meer van wil weten! De andere vier delen van deze serie staan dan ook hoog op mijn verlanglijstje.
Nimmermeer is een post-apocalyptisch verhaal: onze huidige klimaatcrisis heeft tot de Grote Hongersnood geleid, en de overgebleven bevolking heeft een min of meer middeleeuwse levensstijl kunnen oppakken nadat meer dan 90% van de wereldbevolking is omgekomen.
Jippie, een tijdje geleden zat er weer een boek in de brievenbus waar ik helemaal enthousiast van werd: Jinxed. Door de uitgever omschreven als een must-read als je houdt van The Golden Compass.
Robert Langdon is uitgenodigd voor een zeer geruchtmakende wetenschappelijke presentatie van zijn oud-student en vriend Edmond Kirsch in het Guggenheim in Bilbao. Na een ongelofelijk indrukwekkende introductie, wanneer Edmond zijn ontdekking eindelijk wereldkundig wil maken, wordt hij door het hoofd geschoten door een religieuze fanaticus.
Naast een liefde voor detectiveseries op tv begin ik nu toch ook wel heel erg eenzelfde liefde voor dit genre in boekvorm te ontwikkelen. Na Persona van Soraya Vink heeft ook Het Huis der Spionnen van Daniel Silva me mateloos weten te boeien, hoewel de schrijfstijl compleet anders is.
Dit is het tweede boek in korte tijd wat ik lees over ongewenste zwangerschappen rond de jaren ’50. Ongetrouwde vrouwen die een oepsje hadden gedaan met hun vriendje, werden weggestopt in een klooster. Ontzettend traumatisch.
Oh. My. God. Op het moment van schrijven heb ik dit boek echt nét uit. De adrenaline giert nog door mijn lijf. Wat een spanning! Ik heb Persona uitgelezen in een paar avondjes op de bank met een lekker wijntje en een flinke treinreis, en ik moet heel eerlijk zijn: soms was ik stiekem een beetje bang om het boek open te slaan en verder te lezen.